admin

choroba alkocholowa leczenie warszawa

Choroba alkoholowa medyczne aspekty

MEDYCZNY ASPEKT CHOROBY ALKOHOLOWEJ

Choroba alkoholowa została sklasyfikowana i opisana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO). W medycynie przystępując do omawiania choroby posługujemy się schematem zawierającym kilka standartowych punktów.

Omówimy naszą chorobę według tych punktów.

Chińskie przysłowie – najpierw człowiek sięga po kieliszek, potem kieliszek sięga po butelkę,
a potem butelka sięga po człowieka.

Etymologia – nazewnictwo, czyli określenie choroby alkoholowej.

 Jak wiadomo alkohol jest najstarszą używką świata i chyba najpowszechniejszą na przestrzeni dziejów ludzkości. Przez wiele lat, a w Polsce jeszcze do chwili obecnej, nadmierne spożywanie alkoholu rozważane było w kategoriach moralnych i uważane było za zwykły brak silnej woli. W 1939 roku w USA została wydana Wielka Księga Anonimowych Alkoholików i wtedy zainteresowano się tym zagadnieniem od strony naukowej. Wkrótce potem powstał Ośrodek Badań nad Alkoholem przy Uniwersytecie w Yale, a w 1941 roku ukazała się książka E. Jelinka „Koncepcja alkoholizmu jako choroby”. Dalsze badania nad alkoholizmem doprowadziły do tego, że w 1956 roku został on wpisany przez WHO na listę chorób, jako choroba alkoholowa. Fakt ten spowodował zmianę podejścia do osób uzależnionych
z pogardliwego, pełnego obrzydzenia na pełne troski zainteresowanie ofiarami  niezawinionej choroby. Tak było w USA, u nas w Polsce jeszcze do tego długa droga…

Czy alkoholizm to rzeczywiście choroba?

Jakby nie nazywać i traktować alkoholizmu,  jest to raczej stan, w którym znajduje się organizm, niż choroba w pełnym znaczeniu tego słowa. Dla przykładu: grypa i angina po ostrej fazie przechodzą
i organizm wraca do równowagi. Cukrzyca jest stanem, w którym dzięki lekom można utrzymać poziom cukru w granicach normy, ale wyleczyć jej nie można i trzeba z nią żyć. Nieprzestrzeganie zasad żywieniowych i leczenia farmakologicznego powoduje rozwój choroby, natomiast stosowanie pewnego reżimu powoduje, że skutki tego stanu nie pogłębiają się. Podobnie jest z  uzależnieniem od alkoholu. Różnica jest taka, że w przypadku cukrzycy i wielu innych stanów chorobowych znamy przyczyny – defekty metaboliczne, enzymatyczne – natomiast w przypadku alkoholizmu nie.

2.     Epidemiologia – czyli występowanie choroby alkoholowej

Trudno jest określić liczbę ludzi będących uzależnionymi od alkoholu z tej prostej przyczyny – jak wiemy sami, niewielu alkoholików się do choroby alkoholowej. Poza tym prowadzenie badań statystycznych jest dość drogie i w chwili obecnej brak na nie funduszy. Ocenia się, że w Polsce pije szkodliwie – ok. 5 milionów ludzi, a uzależnionych jest na pewno ponad milion. Leczy się niewielki odsetek…

Przykładowo w oddziałach leczenia odwykowego w Warszawie jest dużo mniej leczących się kobiet niż mężczyzn. Wśród kobiet jest więcej abstynentek, mniej pijących i mniej uzależnionych. Ale liczba ich wzrasta gwałtownie. Niepokojąco też rośnie spożycie alkoholu przez dziewczęta.

Ocenia się, że co 4 osoba w Polsce ma kogoś w najbliższym otoczeniu z problemem alkoholowym. Z alkoholizmem wiąże się również przestępczość. Ponad 50% czynów przeciwko życiu i zdrowiu odbywa się pod wpływem alkoholu. Prawie 50% wypadków drogowych jest spowodowanych przez osoby nietrzeźwe.

3.     Etiologia – czyli choroba alkoholowe jej pochodzenie i przyczyny,

Kto i dlaczego choruje, czy też popada w uzależnienie od alkoholu?

Jest to pytanie interesujące z medycznego aspektu widzenia. Odrzucone ono zostało przez wspólnotę AA gdzie ludzie zamiast zastanawiać się dlaczego piją, starają się znaleźć sposób na to, żeby nie pić – po prostu nie pić. Trochę więcej mówi się na ten temat na psychoterapii indywidualnej i grupowej. Choroba alkoholowa jest uważana często za wtórną do innego problemu.

Co sprawia, że alkohol u jednych powoduje uzależnienie, a inni spożywają go w sposób kontrolowany? Badania prowadzone współcześnie napotykają na coraz to nowsze odkrycia, wyjaśnianiu tej zagadki. Jednak, na razie nie wiadomo dokładnie dlaczego jedni ludzi dotyka choroba alkoholowa. Staja się alkoholikami, a inni nie. Podłożem choroby alkoholowejmogą być czynniki psychologiczne, biologiczne (genetyczne), czy społeczne, ale nie wszystko zostało wyjaśnione do końca.

Choroba alkoholowa i czynniki psychologiczne

  • Niedojrzałość emocjonalna, czyli nieprawidłowe kształtowanie się osobowości człowieka i brak korzystnych cech, zalet, wskutek uchylania się od odpowiedzialności, czy “parasola ochronnego”.
  • Mała odporność na stres, kłopoty i niepowodzenia.
  • Trudności w wyrażaniu uczuć, w komunikowaniu się z innymi ludźmi.
  • Nadwrażliwość, nieśmiałość, izolowanie się od innych.
  • Przekonanie o własnej niskiej wartości, ale też czasami przesadne poczucie wielkości.

Choroba alkoholowa i czynniki biologiczne

Czy alkoholizm jest dziedziczny? Nie – dziedziczone są jedynie predyspozycje do uzależnienia, które mogą w odpowiednich warunkach doprowadzić do nałogu.

  • odkryto enzym — nazwany P-450,  który w wątrobie alkoholika wytwarzany jest w zdecydowanie większej ilości, niż w wątrobie niealkoholików. Zwiększona produkcja tego enzymu powoduje, że aldehyd octowy w dużej ilości gromadzi się w organizmie. Badający ten problem uważają, że właśnie gromadzący się aldehyd powoduje efekt uzależnienia od alkoholu.
  • drugim dowodem dziedziczenia skłonności do alkoholizmu jest występowanie u alkoholików pewnego rodzaju fal mózgowych nazwanych P3, pochodzących z podwzgórza, a więc miejsca odpowiedzialnego za pamięć i emocje. Okazuje się, że alkoholicy nie mają ich wcale lub bardzo niewiele. Mało tego, badanie dzieci alkoholików, które nigdy, nawet w łonie matki, nie zetknęły się z alkoholem wykazało deficyt tych fal. Potwierdza to obserwacje, które zanim te badania wykonano, wskazywały, że dzieci alkoholików stają się alkoholikami 4 razy częściej, niż dzieci niealkoholików.
  • powszechnie wiadomo, że różne osoby różnie reagują na alkohol. Jedni mogą wypić dużo i nie mają kaca, a innym wystarczy niewielka ilość alkoholu, aby bardzo cierpieć następnego dnia. Jednym z elementów odpowiedzialnych za taki stan rzeczy jest przemiana alkoholu w organizmie
    i wydalanie jego produktów rozpadu. A więc enzymy – u jednego człowieka wątroba jest zaprogramowana do sprawnego procesu spalania alkoholu, ale nie jest wystarczająco sprawny system wydalania, czyli toksyczne związki krążą dłużej w organizmie. Dla tych ludzi alkohol nie jest nagrodą i jest mało prawdopodobne, aby pili oni w sposób niekontrolowany. Bardziej wydolny mechanizm spalania alkoholu prowokuje jednak do tego, aby więcej go wypić, żeby się upić.
  • wyniki niektórych badań wskazują, że podłożem uzależnienia od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych jest wpływ tych środków na komunikację komórek nerwowych w mózgu i na poziom związków które w tych procesach pośredniczą – tzw. neuroprzekaźników. W latach 70 odkryto tzw. endorfiny, czyli własne wewnętrzne opiaty mózgu. Im więcej endorfin tym przyjemniej. Korzystna jest więc duża ilość endorfin w organizmie. Co się dzieje, gdy ktoś rodzi się z ich niedoborem? Szuka zastępstwa i znajduje alkohol, leki albo narkotyki.
  • stwierdzono, że ludzie którzy mają “mocną głowę” (mogą wypić więcej alkoholu niż inni, zanim osiągną stan upojenia) – łatwiej wpadaj w alkoholizm. Odpowiedzialny za to jest związek o nazwie adenozyna, który działa między innymi jako środek uspakajający i hamujący komunikację miedzy komórkami nerwowymi w tej części mózgu, która jest odpowiedzialna za uzależnienia. Pod wpływem alkoholu rośnie stężenie adenozyny w mózgu, oraz zwiększa się apetyt i podwyższa tolerancja na alkohol.
  • stężenie dopaminy i serotoniny ma bezpośredni związek z odczuwaniem łaknienia. Dopamina motywuje do działania, do zaspakajania, natomiast serotonina powoduje odczuwanie nasycenia
    i zatrzymanie działania. Gdy dopamina i serotonina uzupełniają się wzajemnie, człowiek kontroluje swoje zachowania, ale gdy ma niedobór serotoniny nie może się zatrzymać i traci kontrolę…

Te wszystkie rzeczy są zapisane w kodzie genetycznym człowieka.  W związku z tym alkoholik jest tak samo winien swojemu uzależnieniu jak cukrzyk temu, że ma cukrzycę. Jeżeli cukrzyk potrzebuje insuliny do tego żeby żyć, to dlaczego alkoholik, czy narkoman nie ma potrzebować swojego brakującego “enzymu”?

Choroba alkoholowa i czynniki społeczne

  • Wychowanie, czy przebywanie w środowisku osób pijących dużo, nadmiernie.
  • Czynniki kulturowe, tradycje np. strzemienny, karniak, tolerancja dla pijanych.
  • Sytuacje podwyższonego ryzyka np. stresująca, czy wyczerpująca praca.
  • Łatwa dostępność do alkoholu (szczególnie atrakcyjna dla młodych ludzi).

4.     Patofizjologia – to co dzieje się pod wpływem choroby alkoholowej

Kilka słów na temat alkoholu – wzór chemiczny – C2H5OH – nazywany popularnie zwykłym alkoholem, alkoholem etylowym, etanolem, spirytusem. W czystej odmianie – nie istnieje absolutny alkohol, czyli 100% ze względu na wiązanie wody, w związku z czym najczystsza postać jaką uzyskano zawiera ok. 99,9% etanolu.

Najpowszechniej występuje w stężeniu 95%, a spożywany jest
w stężeniach od 0,5% tzw. piwo bezalkoholowe do 95%. Alkohol podany doustnie wchłania się już
w jamie ustnej przez błony śluzowe – nie wymaga trawienia – i bezpośrednio dociera do krwiobiegu,
a z krwią do wszystkich narządów ciała. Głównym miejscem działania alkoholu jest mózg i wątroba, ale o tym później.

Alkohol wchłania się w 100% przez przewód pokarmowy – głównie w jelitach, ale wchłanianie go rozpoczyna się już w jamie ustnej. Obecność alkoholu we krwi można wykryć już w 4-5 min. po spożyciu. Około 1,5 godziny po spożyciu poziom alkoholu osiąga najwyższe stężenie we krwi.

Spożywanie wody przyśpiesza jego wchłanianie, natomiast tłuste pokarmy i mleko opóźniają. Transport alkoholu w ustroju odbywa się przez osocze tj. płynną część krwi. Ok. 90% spożytego etanolu ulega przemianie, a tylko ok. 10% jest wydalane w postaci nie zmienionej z powietrzem wydychanym i przez nerki.

Droga eliminacji alkoholu z ustroju przebiega tak, jak wszystkich związków, które ulegają wchłanianiu w przewodzie pokarmowym – wiedzie przez wątrobę, w której zarówno odbywa się rozkład niektórych substancji jak i tworzenie nowych związków, a także gromadzenie rezerw energetycznych ustroju. Wszystkie te reakcje odbywają się dzięki narzędziom nazywanym enzymami, bez których reakcje te są niemożliwe. Tak też dzieje się i z alkoholem, który po dostarczeniu go do komórki wątrobowej, pod wpływem dehydrogenazy alkoholowej ulega przemianie w aldehyd octowy, a ten z kolei pod wpływem dehydrogenazy octowej ulega przemianie w mniej toksyczny produkt tj. kwas octowy. Końcowe produkty przemiany alkoholu tj. CO2 i woda powstają w innych tkankach, a głównie w nerkach i mięśniach.

Możliwości spalania alkoholu w wątrobie wynoszą 8-12 gram na godzinę (do 12 gram u mężczyzn i do 10 gram u kobiet). Równowartość 10 gram alkoholu stanowi  250 g piwa, 100 g wina i 25 g wódki.

Zatrucie etanolem następuje po jego nadmiernym spożyciu drogą pokarmową. Można orientacyjnie ustalić zależność stanu klinicznego od stężenia alkoholu we krwi:

1,0 – 1,5    promila   – wyraźne objawy upojenia

1,6 – 3,0                   – zaburzenia równowagi, chodu, mowa bełkotliwa, niezborność ruchów

3,0 – 4,0                    – spowolnienie czynności życiowych oraz porażenie układu nerwowego – można jednak wywołać jeszcze odruchy, choćby na ból

powyżej 4,0             – głęboka narkoza  bez odruchów, w czasie której może dojść do porażenia ośrodka oddechowego

Należy pamiętać, że ujemne skutki alkoholu i innych środków depresyjnie działających na osobę uzależnioną, np. leków uspakajających, nasennych, sumuje się. Reakcja na alkohol zależy również do ilości wody ustrojowej,  a może bardziej od stosunku jej wagi do wagi ciała, np.
u mężczyzny 25 letniego woda stanowi  60% wagi ciała, a u kobiety 25 letniej 50%, 70 letni mężczyzna 55%, a kobieta 70 letnia 45%.

  • Obraz kliniczny, czyli objawy i jak przebiega choroba alkoholowa

Jakie straty zdrowotne powoduje  alkohol w ustroju? Powszechnie uważa się, że alkohol najbardziej uszkadza wątrobę i mózg. Tak jest w istocie, ale są to narządy pewnych układów (nerwowego i trawiennego) i jako takie ich niedomaganie powoduje zaburzenia tych układów,
a w konsekwencji całego ustroju. Jakie układy i narządy niszczy alkohol ?

Układ nerwowy a choroba alkoholowa

  • delirium tremens, ostre majaczenie alkoholowe (biała gorączka) – halucynacje wzrokowe
    i dotykowe
  • halucynoza alkoholowa Wernickiego – trwa długo i dotyczy głównie halucynacji słuchowych
  • obłęd alkoholowy (paranoja) – urojenia, szczególnie na tle erotycznym lub prześladowczym
  • psychoza Korsakowa – zaburzenia pamięci świeżej (zapamiętywanie i przypominanie), oraz konfabulacje, czyli zmyślone wydarzenia wypełniające luki pamięciowe
  • otępienie alkoholowe – zaburzenia intelektu, myślenia, pamięci, uczuciowości, wrażliwości
  • padaczka alkoholowa – napady drgawek, w związku z tym urazy głowy do śmiertelnych włącznie
  • alkoholowy zanik móżdżku i mózgu – rozwija się ostro nawet po okresie abstynencji, w związku
    z czym, wśród przyczyn bierze się pod uwagę zaburzenia komórek nerwowych nastawionych na dawki alkoholu
  • zapalenie wielonerwowe  (polineuropatia) – rozwija się powoli – najpierw zaburzenia czucia, nerwobóle, osłabienia, brak odruchów, nogi jak z “waty”, brak apetytu, zaparcia, to prowadzi do występowania niedowładów, porażeń a nawet śmierci wskutek niewydolności płuc, czy wątroby
  • alkoholowy zanik mięśni – myopatia alkoholowa

W zaburzeniach neurologicznych główną rolę odgrywają witaminy z grupy B, z których nie wszystkie organizm potrafi sam zsyntetyzować.

Układ pokarmowy a choroba alkoholowa

  • jama ustna – pleśniawki, zaburzenia smaku i węchu
  • przełyk – zapalenie, pęknięcia przełyku, żylaki, krwawienia i krwotoki czasem śmiertelne
  • żołądek – choroba wrzodowa, krwawienia, zaburzenia wchłaniania np. witaminy B12 prowadzące do anemii,  podrażnienie chemiczne
  • jelita – zaburzenia wchłaniania niezbędnych substancji odżywczych, zaburzenia ekosystemu doprowadzające do wchłaniania bakterii i ich toksyn
  • wątroba – stłuszczenie, zapalenie, zwłóknienie, marskość (u kobiet alkoholiczek ryzyko marskości wątroby występuje 2-krotnie częściej, niż u mężczyzn), powikłaniami marskości wątroby są żylaki przełyku i odbytu,  żółtaczka, wodobrzusze, śpiączka wątrobowa, śmierć
  • trzustka – ostra martwica trzustki – „samostrawienie” prowadzące do śmierci

Układ krążenia a choroba alkoholowa

  • nadciśnienie,
  • zaburzenia czynności serca – tzw. arytmia
  • zmiany niedokrwienne na skutek porażenia naczyń krwionośnych
  • zmiany zabarwienia skóry
  • zawał mięśnia sercowego
  • udar mózgu
  • wylew

Układ moczowo-płciowy a choroba alkoholowa

  • uszkodzenie nerek
  • podrażnienie dolnych dróg moczowych
  • niemoc płciowa – impotencja

Układ odpornościowy (immunologiczny) a choroba alkoholowa

  • osłabienie odporności organizmu, w związku z czym zwiększona podatność na zachorowania na choroby zakaźne – żółtaczka, AIDS, choroby przenoszone drogą płciową (nie tylko z powodu osłabienia odporności !!!)
  • awitaminoza – aby być zdrowym należy przyjmować ok. 15 witamin, 10 aminokwasów, 15 – 20 pierwiastków śladowych oraz kwasów tłuszczowych – łącznie ok. 40 substancji
Przyczynami awitaminozy są:  niedożywienie, głodowanie

zwiększone zapotrzebowanie na w/w substancje – wysiłek fizyczny,

                                                  zaburzenia wchłaniania

U alkoholików często występują wszystkie trzy elementy.

  • Rokowanie zarówno co do wyleczenia jak i życia z chorobą alkoholową

Gdy człowiek, pije rokowanie w alkoholiźmie jest złe i zawsze prowadzi do strat zdrowotnych. Liczby zgonów z powodu alkoholizmu nie sposób ustalić, bo ogromna większość ich jest maskowana. Np. liczba zgonów z powodu marskości wątroby, urazów i wypadków czy z powodu zamarznięć.

Leczenie choroby alkoholowej

  • metody farmakologiczne mające na celu wypracowanie odruchu niechęci do alkoholu na podstawie przykrych doznań po spożyciu alkoholu. Metody te są nieskuteczne i niebezpieczne (Anticol, Esperal, Apomorfina);
  • hipnoza, akupunktura – nie skuteczne;
  • psychoterapia indywidualna i grupowa – jedyna skuteczna metoda według Światowej Organizacji Zdrowia.

Choroba alkoholowa medyczne aspekty Read More »

17 sposobów jak wytrwać w trzeźwości

Jak wytrwać w trzeźwości – 17 sposobów.

JAK WYTRWAĆ W TRZEŹWOŚCI

Jeśli jesteś na tej stronie, szukając informacji ” jak wytrwać w trzeźwości”, oznacza to, że jesteś zainteresowany dokonaniem pozytywnej zmiany w swoim życiu. Teraz jest świetny czas, aby przekształcić to w konkretny plan i natychmiast podjąć działania.. Naprawa toksycznego związku z alkoholem może być długim procesem, ale nie pozwól, aby cię to przygnębiło.

Miliony ludzi przeszły przez to, Możesz i TY. Nie przestawaj być dla siebie miły i doceniaj każdą poprawę i wysiłek, jaki poczynisz po drodze. To maraton, a nie sprint, a nagroda na mecie jest tego warta.

Zespół bloga leczenie odwykowe Warszawa przygotowało dla Ciebie 17 wskazówek jak wytrwać w trzeźwości. Oto one:

1 Pozbądź się alkoholu, który posiadasz jeśli chcesz wytrwać w trzeźwości

Pozbądź się pokusy, gdy jesteś zmotywowany. Otaczanie się pokusami nie jest sposobem. Nic w ten sposób nie udowodnisz. Nie jesteś na tyle silny, by się konfrontować.

 Wylej cały alkohol w błoto teraz, kiedy czujesz motywację do zmiany. Nawet jeśli zamierzasz pić mniej, stały dostęp do alkoholu tylko ci to utrudni.

Jeśli masz pamiątkowe, prezentowe butelki,akcesoria, choćby śladowe ilości alkoholu: pozbądź się go, Nawet najmniejsza ilość alkoholu pod ręką może wywołać chęć napicia się.

2. Poproś rodzinę i bliskich o wsparcie.

Ta podróż stanie się znacznie łatwiejsza, jeśli zaangażujesz ludzi wspierających. Osoby, które Cię kochają, powinny przynajmniej uszanować Twoją decyzję i nie proponować Ci alkoholu. Możesz także poprosić o rozsądne zmiany w zachowaniu osób, z którymi mieszkasz lub najczęściej widujesz się: 

  • Poproś ich, aby schowali lub pozbyli się alkoholu lub przynajmniej nie zostawiali go w zasięgu twego wzroku.
  • Możesz poprosić ich, aby pili poza domem lub używali nieprzezroczystych szklanek, aby nie widzieć alkoholu.
  • Poproś ich, aby nie wracali do domu pijani lub na kacu, lub aby dali Ci znać, żebyś mógł spędzić noc w domu przyjaciela.
  • Wyjaśnij im, że wczesne etapy rzucania alkoholu są znacznie łatwiejsze, jeśli nie jesteś narażony na wyzwalacze. Jest to tymczasowa przysługa, o którą ich poprosisz, i ma ona związek z tobą i twoim własnym zdrowieniem, a nie utrudnianiem ich życia.

3. ustal cele jakie chcesz osiągnąć w związku z nie piciem.

Stałe i konkretne ograniczenia pomogą Ci odnieść sukces. Postawiłeś sobie ważny cel. Wytrwać w trzeźwości. Jak do każdego innego celu, pomaga, jeśli podejdziesz do niego z dobrym planem. 

Zacznij się od punktu decyzyjnego: możesz zdecydować o całkowitym zaprzestaniu picia lub ustalić określone limity liczby drinków dziennie lub dni, w których możesz, lub nie, pić. Właściwe podejście zależy od osoby i dlatego warto się nad tym zastanowi. Są dwa sposoby:

  • Podejście abstynencyjne oznacza, że ​​całkowicie przestajesz pić. Jeśli masz motywację do osiągnięcia tego celu, zrób to. Jeśli wydaje ci się to niemożliwe, doświadczasz poważnych fizycznych objawów odstawienia lub kończy się to poważnymi nawrotami, rozważ przejście na redukcję szkód. 
  • Podejście oparte na redukcji szkód oznacza, że ​​wyznaczasz granice. Praktykujesz bezpieczniejsze picie. To dobra opcja, jeśli w tej chwili nie chcesz lub nie możesz całkowicie przestać pić. Może się okazać, że prowadzi to do bezpieczniejszych, zdrowszych nawyków, lub może służyć jako „najlepsza możliwa opcja” na razie. Jeśli spróbujesz i okaże się, że nie możesz trzymać się swoich ograniczeń po rozpoczęciu picia, abstynencja może być lepszą opcją.
  • Zdecydowana większość osób, które przekroczyły pewną granicę, nie są już w stanie kontrolować picia alkoholu.

4.Ustal stałe daty, aby rozpocząć swój plan jak wytrwać w trzeźwości.

Zobowiąż się do daty rozpoczęcia . Pomyśl sobie: „Rozpocznę ten plan 10 grudnia”. Wykorzystaj tę datę rozpoczęcia, aby się zmotywować i przygotować z wyprzedzeniem. Zrobisz duży krok, który może znacznie poprawić Twoje życie, więc zaznacz go w swoim kalendarzu tak, jak każde inne bardzo ważne wydarzenie.

  • Jeśli zamierzasz rzucić picie stopniowo, wyznacz sobie szczegółowe “kamienie milowe” : „Zamiast pić codziennie, będę trzeźwy dwa dni w tygodniu. Od __ przestanę pić w dni powszednie”.
  • Ustaw lub zaznacz tyle przypomnień, ile potrzebujesz. Zakreśl datę w kalendarzu, ustaw alarm w telefonie lub zostaw w domu karteczki samoprzylepne.

5. Pozostań w obecności osób ,które wspierają Twój plan

Spędzaj czas z sojusznikami zamiast “fałszywych przyjaciół”. W tej chwili najlepsi są dla Ciebie ludzie, którzy szanują Twoją decyzję jak wytrwać w trzeźwości. Spędzają z Tobą czas w miejscach bez alkoholu. 

Niestety, niektórzy z Twoich przyjaciół i krewnych mogą wywierać na Ciebie presję picia, zapraszać do barów lub naśmiewać się z Twojej decyzji. To straszne, gdy twoi starzy przyjaciele próbują sprawić, że przegrasz, ale ważne jest, abyś się wycofał i nie dawał im szansy na sukces. Oni nie rozumieją, albo nie chcą zrozumieć Twojej decyzji.

  • Ludzie, którzy najmniej cię wspierają, to często ci, którzy mają własne demony picia. To ci, którzy nie chcą kwestionować własnego problematycznego zachowania. Ich komentarze tak naprawdę nie dotyczą ciebie i nie jesteś odpowiedzialny za zajmowanie się ich problemami w tej chwili.
  • Jeśli twoi “przyjaciele” od picia nie przestają Cię namawiać, zastanów się, na czym tak naprawdę polega wasza relacja. Czy spędzaliście razem przyjacielski czas, czy po prostu ułatwialiście sobie nawzajem picie? Przejrzyj listę powodów, dla których warto przestać pić. Czy twój prawdziwy przyjaciel nie powinien chcieć tego samego dla ciebie?
  • W razie potrzeby ustal stanowczą zasadę: ​​„Poprosiłem cię, abyś przestał proponować mi alkohol. Nie robisz tego. Nie zamierzam spędzać z tobą czasu, jeżeli tego nie zmienisz”.

6. Zapisz powody dla których chcesz wytrwać w trzeźwości.

Ta lista może zmotywować Cię do trzymania się swoich celów. Rzucenie alkoholu może być emocjonalnym wzlotem i upadkiem. Dziś możesz być zadowolony ze swojej decyzji, a jutro możesz po prostu chcieć wrócić do butelki. Zapisując na papierze korzyści, jakie odniesiesz z rzucenia picia i noszenie tej listy w portfelu. możesz też listę korzyści z bycia trzeźwym umieścić w widocznym miejscu: na lodówce, nad biurkiem, itp.

Niektóre powody, dla których warto przestać pić, to lepsze samopoczucie fizyczne i psychiczne, dlatego:

  • Zadbaj o lepszy sen; 
  • Popraw, zajmij się swoim zdrowiem.
  • Unikaj kłótni; miej zdrowsze relacje z innymi. 
  • Lepiej, staranniej wykonuj swoją pracę.
  • Miej więcej czasu wolnego dla siebie.
  • Zadbaj o relacje ze swoimi bliskimi.
  • Stosuj prpgram HALT i 24 godziny.

7. Wypełnij swój czas nowymi zajęciami.

Łatwiej jest nie pić, jeśli masz nowe sposoby na odstresowanie się i dobrą zabawę. Kiedy przestaniesz pić, możesz zdać sobie sprawę, ile czasu spędziłeś w barach lub pijąc w domach znajomych, a nawet samotnie

. Potraktuj to jako okazję do poznania alternatyw. Możesz więcej chodzić na siłownię, czytać, chodzić na spacery lub rozpocząć nowe hobby, np jazdę konną czy inne. Zwróć uwagę na czynności, które pomogą Ci się zrelaksować i korzystaj z nich zamiast pić.

8. Monitoruj wyzwalacze.

 Zidentyfikowanie „wyzwalaczy”, które powodują, że pijesz, pomaga ci je wyeliminować. Głody alkoholowe, czy narkotykowe nie są przypadkowe. Zwracając trochę uwagi na to, kiedy pojawiają się te pragnienia, możesz zacząć określać, co je wyzwala. Pomaga to uniknąć wyzwalaczy. Ponazywaj wyzwalacze: 

  • Najpierw wymień zewnętrzne wyzwalacze: takie jak przedmioty, osoby i miejsca, które sprawiają, że chcesz pić? Jakie pory dnia lub wydarzenia? Może być ogólne („pijący”) lub konkretne („mój przyjaciel Andrzej”).
  • Następnie wypisz wewnętrzne wyzwalacze: jakie nastroje lub emocje skłaniają Cię do picia? Jakie doznania fizyczne? Pomyśl o pewnych wspomnieniach lub motywach?
  • Zwracaj uwagę na swoje objawy głodu przez kilka tygodni. Zapisz czas, miejsce i sytuację, kiedy się pojawią. Czy widzisz jakiś wzór?

9. Unikaj wyzwalaczy, tak bardzo jak to możliwe.

Najlepszą opcją jest zapobieganie powstawaniu zachcianek,głodów, pragnień. Trzeźwienie nie ma nic wspólnego z zaciskaniem zębów i poleganiem wyłącznie na sile woli. Ma to związek z byciem szczerym wobec siebie, rozpoznawaniem wzorców i ich zmienianiem. 

Jeśli samotność w piątkowy wieczór sprawia, że ​​zaczynasz pić, zaproś znajomego, aby spotykał się z Tobą co tydzień w piątek np na szachy. 

Jeśli rozmowa z bratem cię stresuje, a stres sprawia, że ​​pijesz, przestań odpowiadać na jego telefony. Ustaw silne granice i dokonaj dużych zmian, jeżeli to, to czego potrzebujesz, aby odnieść sukces. Warto wytrwać w trzeźwości, aby zobaczyć tego efekty.

  • Wydarzenia społeczne, spotkania towarzyskie z udziałem alkoholu są wyzwalaczem dla prawie wszystkich zdrowiejących uzależnionych. Jeśli czujesz się winny z powodu odrzucenia zaproszeń lub jesteś rozczarowany, że przegapisz część swojego życia towarzyskiego, przypomnij sobie, że to nie jest na zawsze. Unikanie tych wyzwalaczy jest najważniejsze na początku, dopóki łaknienie nie opadnie i będziesz lepiej sobie z nimi radzić. 
  • Możesz uniemożliwić innym oferowanie Ci napojów na imprezie, przynosząc własną szklankę i napełniając ją napojem bezalkoholowym.

10. Ustal plan radzenia sobie z wyzwalaczami, których nie możesz uniknąć

Łatwiej trzymać się planu jak wytrwać w trzeźwości niż improwizować na miejscu. Usiądź z kartką papieru i zapisz wszystkie wyzwalacze w jednej kolumnie (z wyjątkiem tych, których możesz całkowicie uniknąć). Obok każdego wyzwalacza napisz, jak poradzisz sobie z głodem, dopóki nie minie. Oto kilka przykładów strategii: 

  • „Wyjmę listę korzyści z abstynencji z mojego portfela i przeczytam ją, aby przypomnieć sobie, dlaczego rzucam. Jeśli po skończeniu nadal będę mieć głód, przejdę się po okolicy”.
  • „Zanim wezmę udział w wydarzeniu, które będzie wyzwalaczem, poproszę przyjaciela, aby nie wyłączał telefonu. Jeśli mam ochotę napić się, zadzwonię do niego, aby porozmawiać o tym, co czuję”.
  • „Nie mogę odrzucić tego zaproszenia, więc umówię się na spotkanie pół godziny po rozpoczęciu wydarzenia. Poszukam pretekstu, żeby odejść wcześniej”.

11. Opieraj się pokusom, aż przeminą a wytrwasz w trzeźwości

Czasami lepiej jest odpuścić pragnienie, niż z nimi walczyć. Może się zdarzyć, że pragnienia są po prostu zbyt silne, aby odciągnąć cię od nich. Może ci pomóc zaprzestanie z nimi walki. Co to znaczy ? Nie poddawaj się i nie pij, ale zaakceptuj to, co się dzieje i pozostań z tym uczuciem, aż minie. Wykonaj następujące kroki:

  • Usiądź w zrelaksowanej pozycji. Zamknij oczy, weź głęboki oddech i zwróć uwagę na swoje ciało. W której części ciała odczuwasz pragnienie/głód?
  • Skoncentruj się na każdej części jeden po drugim: ustach, brzuchu, rękach itp. Jak się tam czuje pragnienie?
  • Przesuwaj swoją uwagę po całym ciele, pozwalając doznaniu pojawiać się, aż zniknie. Jeśli to pomaga, wyobraź sobie, że pragnienie/głód to fala na morzu, po której płyniesz. Poczuj, jak się podnosi, a potem spada, pęka i znika.

12. Staw czoła własnym wymówkom jeśli chcesz wytrwać w trzeźwości.

Musisz być przygotowany na usprawiedliwienia i manipulacje Twojego mózgu. Coś, co teoretycznie wydaje się oczywiste (picie jest szkodliwe dla zdrowia), może nagle stać się mniej przekonujące, gdy patrzysz na butelkę alkoholu. Nie idź z prądem, ale zamiast tego nabierz nawyku zatrzymywania się, rozważania tej myśli i mówienia sobie,że jest niedorzeczna. 

  • Na przykład, jeśli myślisz: „Jeden drink mi nie zaszkodzi”, zatrzymaj się i powiedz sobie: „Jeden drink może na pewno mnie zranić. Może prowadzić do o wiele większej ilości drinków i dlatego muszę się powstrzymać. A ja nie potrafię się zatrzymać jak zacznę”.

13. Dowiedz się o grupach terapeutycznych dla uzależnionych lub grupach, czy wspólnotach wsparcia

Wsparcie grupowe jest bardzo pomocne i jest dostępne w różnych formach. Podtawą jest terapia grupowa dla osób uzależnionych. Jest to dla wielu osób uzależnionych bardzo skuteczna opcja. Zawiera jedocześnie terapię uzależnień i system wzajemnego wsparcia.

Istnieje wiele alternatyw, jeśli ci się nie podoba terapia. Warto zapoznać się z kilkoma opcjami, aby znaleźć taką, która będzie dla Ciebie odpowiednia, ponieważ dobra sieć wsparcia w trzeźwości, bywa nie zastąpiona.

  • AA i inne programy 12 kroków są często skuteczne, nawet dla wielu osób z poważnymi uzależnieniami. Wspólnota AA koncentruje się na dążeniu do całkowitej abstynencji, wzajemnym wsparciu i zwykle zawierają odniesienia do chrześcijaństwa, czy “siły wyższej”
  • Inne grupy samopomocowe. Nie stosują ścisłego modelu kroków, często mają charakter świecki i mogą być bardziej skoncentrowane na określonej grupie (na przykład na hazardzistach, środowisku LGBT, kobietach, mężczyznach). 
  • Dobra grupa wsparcia sprawia, że ​​czujesz się mile widziany. Daje przestrzeń do rozładowania napięcia, ale także dzieli się wskazówkami, narzędziami i perspektywami, które pomogą Ci iść naprzód. 
  • Jeśli lokalne stacjonarne grupy nie spełniają Twoich oczekiwań, poszukaj spotkań online.

Jak widać jest tyle alternatyw wsparcia grupowego dla uzależnionych, że trudno szukać wymówki 😉

14. Porozmawiaj ze specjalistą terapii uzależnień. Korzystaj z pomocy profesjonalistów.

Pomoże Ci certyfikowany dobry terapeuta uzależnień lub psychiatra . Ci ludzie uczyli się wiele lat, mają za sobą staż pracy, warsztaty, treningi, superwizje, szkolenia, i często terapię własną ukończoną. Są po to, aby ci pomóc. W zależności od sytuacji może być zalecana jedna z następujących propozycji: 

  • Terapia uzależnień indywidualna : pomaga nauczyć Cię umiejętności radzenia sobie z wyzwalaczami i stresem. Może pomóc w przekształceniu Twojego sposobu myślenia. Poradzenia sobie z uczuciami.Terapia uzależnień wzmacnia motywację i koncentruje się na pogłebianiu motywacji. Pomaga poznać siebie. Pomaga sięgać po szczęście i umożliwia wiele innych aspektów pracy nad sobą
  • Leczenie depresji lub lęku jest często pomocne dla osób, które mają problemy z alkoholem . To wtedy warto nawiązać kontakt z Lekarzem psychiatrą. Psychiatra może też wesprzeć terapię indywidualną i grupową , farmakoterapią – jeżeli jest ona potrzebna.
  • Terapia systemowa dla rodziny, czyli podjęcie przez partnera czy partnerkę terapii dla współuzależnionych. Zarówno nadużywanie alkoholu, jak i proces zdrowienia mają wpływ na ludzi wokół ciebie. Terapia dla członków rodziny może pomóc każdemu w lepszym wspieraniu i zrozumieniu się nawzajem.
  • W Warszawie jest wiele dobrych ośrodków terapii uzależnień, ale i w innych miastach. Osoby z miejszych miejscowości mogą skorzystać z terapii on-line.

15. Zapytaj lekarza psychiatrę o leki i inne zasoby.

Istnieją bezpieczne, nieuzależniające leki, które pomagają w leczeniu. Alkoholizm to choroba, a wiedza na temat chorób się poprawia. Obecnie w Polsce jest kilka leków, które zmieniają reakcję organizmu na alkohol lub pomagają zwalczać głód alkoholu. Chociaż nie działają na wszystkich tak samo, zdecydowanie warto porozmawiać o nich z lekarzem. 

  • Możesz również poprosić swojego lekarza, aby skierował Cię do innych źródeł jak: jak terapeuci uzależnień lub grupy terapeutyczne dla uzależnionych, grupy wsparcia stworzone, aby pomóc Ci w tym, przez co teraz przechodzisz.

16. Bądź pod kontrolą lekarza psychiatry pod kątem objawów odstawienia

Zaangażuj lekarza, jeśli codziennie dużo piłeś. Jeśli pierwszy dzień trzeźwości sprawia, że ​​czujesz się naprawdę źle (pocenie się, drżenie, mdłości lub niepokój): doświadczasz zespołu odstawienia. Jest to trudne, ale tymczasowe. Lekarz może pomóc Ci zwiększyć komfort i bezpieczeństwo. Natychmiast udaj się do szpitala, jeśli objawy zaczną się pogarszać, zwłaszcza jeśli masz szybkie bicie serca, drgawki, omamy lub halucynacje. 

  • Nadal można rzucić alkohol, nawet jeśli masz nawetnajgorsze objawy. Najbezpieczniejszym sposobem jest pozostanie w szpitalu lub ośrodku leczenia alkoholizmu. Na oddziale detoksykacji pozostaniesz do czasu, aż przestaniesz odczuwać ostry zespół abstynencyjny (zwykle 2-7 dni)

17. Pozostań silny podczas nawrotów, czy powrotów do picia

Nawroty są tymczasowymi niepowodzeniami, ale nie są powodem do rezygnacji. Nawroty są normalną częścią powrotu do zdrowia. Często potrzeba kilku prób, aby osiągnąć swój cel. Powodem, dla którego działa trzecia, piąta lub dziesiąta próba, jest to, że uczysz się z każdego doświadczenia upadku. Najlepszą reakcją na nawrót jest poproszenie o wsparcie, przeanalizowanie, co spowodowało picie i zaplanowanie, jak tego uniknąć następnym razem. 

Chociaż łatwo jest czuć się winnym lub użalać się nad sobą, podnoszenie się i wyciąganie wniosków przyniesie Tobie więcej korzyści.

I to już wszystko, Mamy nadzieję, że to właśnie Tobie uda się WYTRWAĆ W TRZEŹWIENIU.

Jak wytrwać w trzeźwości – 17 sposobów. Read More »

jak nie pić alkoholu warszawa

Jak nie pić, czyli zachowanie trzeźwości

ZACHOWANIE  TRZEŹWOŚCI, JAK NIE PIĆ , JAK NIE ĆPAĆ LUB GRAĆ

Nawet najlepszy program odwykowy nie odpowie na pytanie jak nie pić. Bardzo dobra terapia odwykowa nie zapewnia skutecznego uwolnienia się od nałogu wszystkim uczestnikom. Efekty bowiem, leczenia nie wynikają z programu terapii uzależnień, a z motywacji, zaangażowania i aktywności poszczególnych osób.

Statystyki i obserwacje wskazują, że trzeźwość po leczeniu zachowują nie te osoby, które najkrócej piły czy brały. Nie te, które leczyły się najdłużej, ani te którym sprzyjają okoliczności zewnętrzne.

Kto wie, jak nie pić i utrzymują abstynencję po terapii uzależnień

Trzeźwość zachowują osoby, które:

  • uczciwie zaakceptowały swą bezsilność wobec alkoholu,     narkotyków, leków
  • nabyły nową tożsamość jako alkoholicy, narkomani, lekomani
  • nauczyły się nowego sposobu życia – bez alkoholu, narkotyków, leków

By przekonać się raz na zawsze o własnej bezsilności wobec alkoholu, narkotyków czy leków czasami trzeba włożyć sporo wysiłku. Wysiłek w pracę nad własną pamięcią. Trzeba pokonać niechęć przed ujawnieniem historii swego picia czy brania i opór przed szczerym mówieniem o własnym życiu.

Jest to praca potrzebująca czasu, skupienia i często wymagająca odłożenia na dalszy plan spraw rodzinnych, materialnych i zawodowych. Wszystkie te sprawy muszą poczekać na okres, gdy będziesz trzeźwy – bo wtedy załatwisz je na pewno. Gdy nie przestaniesz pić lub brać nie ma takiego problemu którego alkohol i narkotyki nie uczyniłby jeszcze większym.

Na początku trzeba załatwić jeden palący, najważniejszy problem –

 Jak nie pić?, Jak nie grać, czy nie brać?

Na inne sprawy przyjdzie pora nieco później, gdy będziesz miał więcej czasu.


najpierw trzeba ocalić życie, nadać mu sens i właściwy, zdrowy kierunek.

Uznanie i zaakceptowanie własnej bezsilności jest fundamentem do dalszej pracy nad budowaniem nowej tożsamości. Człowieka niepijącego, czy niebiorącego narkomana, lekomana. Nie jest to łatwe, bo burzy wszystko to,
w co uzależniony tak długo wierzył. To, że kontroluje swoje picie czy branie, że sam sobie poradzi ze swoimi problemami. Przede wszystkim to, że nie jest alkoholikiem lub narkomanem, lekomanem.

Przyjmowanie nowej tożsamości odbywa się poprzez identyfikowanie się z innymi uzależnionymi, z ich odczuciami, reakcjami, sposobem myślenia. Rówwnież przez znajdowanie podobieństw zarówno z okresu picia
i brania jak i teraz z początku nowej, trzeźwej drogi. Najważniejszą sprawą jest uczciwość wobec siebie samego, szczerość bez zaprzeczeń i racjonalizacji. Bardzo w takiej sytuacji pomaga grupa terapeutyczna lub wsparcia dla osób uzależnionych.

 Często jest to bardzo trudne, bowiem alkoholik, lekoman i narkoman przez wiele lat podtrzymuje swój nałóg dzięki rozwiniętemu systemowi iluzji i zaprzeczeń. By zdrowieć trzeba te systemy przełamywać, a potrzebna do tego jest cierpliwość, skupienie, determinacja i pomoc innych ludzi.

Nauczenie się bezalkoholowego, beznarkotykowego sposobu życia jest trzecim elementem gwarantującym trzeźwość.

Nie możesz już być takim człowiekiem, jakim byłeś gdy zacząłeś nadużywać alkoholu, narkotyków, leków.

Człowiek uzależniony, który pragnie być trzeźwy powinien nauczyć się na nowo, tych wszystkich rzeczy, które dotąd „załatwiał” sobie przy pomocy picia czy brania. Jest to przede wszystkim odpowiedzialność za siebie, za swoje zachowania, nastroje i samopoczucie, za swoje stosunki z innymi ludźmi.

Tych wszystkich rzeczy można nauczyć się żyjąc razem z innymi, nie uchylając się od odpowiedzialności za wszystko to, co powiedziałeś, zrobiłeś czy pomyślałeś.

To doświadczenie czasem przypomina „naukę chodzenia” z dzieciństwa. Tu potrzebni są nauczyciele i wzory. Te ostatnie możesz spotkać w grupie terapeutycznej, czy we wspólnocie Anonimowych Alkoholików Grupie, wspólnocie kobiet i mężczyzn, którzy pomagają sobie nawzajem w uczeniu się życia w trzeźwości, dzieląc się swoim doświadczeniem, wiarą, siłą i nadzieją.

Trzeźwość jest procesem kształtującym nowe życie. Początkowo może on być trudny i ciężki lecz po kolejnych sukcesach stanie się on naturalną częścią Ciebie tak jak bicie twego serca.

Taka jest odpowiedź na pytanie JAK NIE PIĆ, NIE BRAĆ, NIE GRAĆ !

Jak nie pić, czyli zachowanie trzeźwości Read More »

nałogowe regulowanie uczuć warszawa

Nalogowe regulowanie uczuć

UCZUCIA, A NAŁOGOWE REGULOWANIE UCZUĆ

Jednym z mechanizmów uzależnienia. Jest nałogowe regulowanie uczuć.

Każda „ocena” mózgu, która jest negatywna, pozytywna czy neutralna wywołuje uczucia adekwatnie do oceny nieprzyjemne, przyjemne lub neutralne. Nieumiejętności w przeżywaniu i radzeniu sobie z uczuciami mogą motywować do manipulowania nimi czyli regulowania. To manipulowanie czyli regulowanie może mieć charakter „podkręcania” uczuć. Ich wyciszania, tłumienia lub odcinania się od nich, żeby ich nie czuć

SCHEMAT NAŁOGOWEGO REGULOWANIA UCZUĆ JEST NASTĘPUJĄCY:

Sytuacja/problem/trudność = ocena mózgu (myśl) = emocja/uczucie (przyjemne lub nieprzyjemne) = nakręcanie lub potrzeba stłumienia emocji/uczuć = wzrost napięcia = pragnienie ulgi (głód/chęć napicia się/potrzeba napicia się, wzięcia, zagrania, palenia) picie, branie, granie, palenie, wzięcie

Założenia mechanizmu nałogowego regulowania uczuć :

  1. Alkohol/narkotyki/hazard mogą służyć do wpływania na swój stan emocjonalny;
  2. Bywa, że osoba uzależniona „ucieka”, „unika” stanów trudnych lub „podbija”, wzmacnia stany przyjemne;

Przy systematycznym piciu/braniu/graniu:

  1. Obniża się zdolność do przeżywania stanów przyjemnych;
  2. Picie/branie/granie generuje stany przykre;
  3. Spada biologiczna odporność na cierpienie, co wynika z braku endorfin w mózgu;
  4. Ważne: brak treningu radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Ucieczka w picie/branie/granie powoduje, że niewielkie sprawy urastają do ogromnych rozmiarów, Docelowo osoba uzależniona nie potrafi radzić sobie bez picia/brania/grania;

Podsumowanie:

  1. Życie niesie radości i przykrości;
  2. Picie/branie/granie dostarcza dodatkowych przykrości bez dostarczania radości;
  3. Przez picie/branie/granie obniża się odporność na cierpienie;

Warto pamiętać, że nałogowe regulowanie uczuć czyli niekonstruktywne radzenie sobie z uczuciami niestety nie „zanika” od razu po zaprzestaniu picia/brania/grania. Osoba, która zaczyna trzeźwieć w dalszym ciągu może mieć trudności z przeżywaniem uczuć i emocji. Radzeniem sobie z nimi i często dąży do poszukiwania ulgi w inny sposób niż picie/branie/granie/przyjmowanie/palenie. Często jest to jednak taki sposób, który nie motywuje do zmiany i w związku z tym uniemożliwia rozwiązanie problemu.

W czasie trzeźwienia nałogowe regulowanie uczuć ma podobny schemat jak w czynnym uzależnieniu. Różni się tylko podejmowanym działaniem ukierunkowanym na „poradzenie” sobie z napięciem.

Dlaczego tak się dzieje?

Na początku trzeźwienia nadal może być trudno poradzić sobie zarówno z nową sytuacją, jak i z szeregiem problemów oraz uczuciami z nimi związanymi. W związku z tym może być jeszcze tendencja, żeby radzić sobie w tzw.: stary, nałogowy sposób. Tłumić lub rozkręcać uczucia/emocje.

Zamiast picia/brania/grania/palenia/przyjmowania służących do zmiany samopoczucia w przeszłości stosowane są inne niekonstruktywne zachowania, które mają podobny cel czyli zmienić samopoczucie, przynieść ulgę czy odciąć od przeżywania.

SCHEMAT REGULOWANIA UCZUĆ NA DRODZE TRZEŹWIENIA:

Sytuacja/problem/trudność = ocena mózgu (myśl) = emocja/uczucie (przyjemne lub nieprzyjemne) = nakręcanie lub potrzeba stłumienia emocji/uczuć =  wzrost napięcia = pragnienie ulgi/rozładowania napięcia =  picie, branie, granie, palenie, wzięcie inne niekonstruktywne zachowania przynoszące ulgę czyli odcinające/ „zagłuszające” uczucia czy emocje

Lista przykładowych nałogowych zachowań:

palenie papierosów, picie kawy, energetyków, zakupy, szastanie pieniędzmi, oglądanie telewizji, „siedzenie” w Internecie, ucieczka w pracę, kłótnie, bójki, wyładowanie się na innej osobie, flirtowanie, romansowanie, szybka jazda samochodem, kompulsywny sport, zajadanie, obżarstwo, słodycze, ucieczka w świat fantazji, izolowanie się, ucieczka w nadmierne znajomości (zazwyczaj płytkie), sprzątanie, kompulsywny seks, kompulsywne oglądanie pornografii, kompulsywne masturbowanie się, gry komputerowe, pasjansiki itp., gry hazardowe, odwracanie uwagi – np. rozmowy nie o problemie, a o zaszłościach w związku, nieustanne szukanie silnych wrażeń;

Podsumowanie:

  1. Samoobserwacja, samoświadomość i samopoznanie pozwala nabywać i ćwiczyć nowe umiejętności np.: rozpoznawani i wyrażanie wprost uczuć/emocji;
  2. Kumulowanie czy magazynowanie uczuć jest tworzeniem pretekstu do powrotu do picia/brania/grania;
  3. „Nakręcanie się” do granic wytrzymałości również może być pretekstem do picia/brania/grania;
  4. Początkowa Monotonia emocjonalna później zmienia się w równowagę, harmonię, przyjemny stan, którego się szuka i którego się potrzebuje;

Poczytaj o mechanizmie iluzji i zaprzeczeń

Nalogowe regulowanie uczuć Read More »

czy jestem alkoholikiem terapia w warszawie

Czy jestem alkoholikiem – czy jestem uzależniony

Czy jestem alkoholikiem, czyli OBJAWY UZALEŻNIENIA WEDŁUG DSM-5

“- Co ty tu robisz? – spytał Pijaka, którego zastał siedzącego w milczeniu przed baterią butelek pełnych i bateria butelek pustych. – Piję – odpowiedział ponuro Pijak. – Dlaczego pijesz? – spytał Mały Książę. – Aby zapomnieć – odpowiedział Pijak. – O czym zapomnieć? – zaniepokoił się Mały Książę, który już zaczął mu współczuć. – Aby zapomnieć, że się wstydzę – stwierdził Pijak, schylając głowę. – Czego się wstydzisz? – dopytywał się Mały Książę, chcąc mu pomóc. – Wstydzę się, że piję – zakończył Pijak rozmowę i pogrążył się w milczeniu.”

Antoine de Saint Exupery

Odpowiedź na pytanie czy jestem alkoholikiem, znajdziesz w DSM-5.

DSM-5, odpowiada na pytanie czy jestem alkoholikiem, lub czy jestem uzależniony – ponieważ jest to międzynarodowa klasyfikacja zaburzeń psychicznych. W nowej edycji wydanej przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne.

A oto poniżej, objawy w przebiegu zachowań związane z używaniem substancji psychoaktywnych (alkoholu/narkotyków). Im więcej spośród 11 objawów zidentyfikujesz u siebie, tym większe jest nasilenie Twojego problemu.

  1.  Alkohol jest często wypijany w dużych ilościach lub przez okres dłuższy niż zamierzony;
  1. Występuje trwałe pragnienie lub bezskuteczne próby przerwania lub kontrolowania picia alkoholu;
  1. Duża ilość czasu jest poświęcona na działania niezbędne do pozyskania alkoholu, picia go lub odwracania efektów jego działania;
  1. Pragnienie, silna potrzeba lub przymus picia alkoholu*);
  1. Powtarzające się picie alkoholu powoduje trudności w wypełnianiu ważnych, podstawowych obowiązków w pracy, szkole lub w domu;
  1. Kontynuowanie picia pomimo świadomości utrwalonych lub nawracających problemów społecznych lub międzyludzkich, wywołanych lub zaostrzonych przez skutki picia alkoholu;
  1. Porzucenie lub zmniejszenie częstości wykonywania ważnych czynności społecznych, zawodowych lub rekreacyjnych z powodu picia alkoholu;
  1. Powtarzające się picie alkoholu w sytuacjach, w których jest to fizycznie ryzykowne;
  1. Kontynuowanie pici alkoholu pomimo świadomości istnienia trwałych lub nawracających problemów fizycznych lub psychicznych, które zostały spowodowane lub zaostrzyły się
    z powodu picia alkoholu;
  1. Tolerancja zdefiniowana jako któreś z wymienionych:
  2. Potrzeba wyraźnego zwiększania ilości wypijanego alkoholu w celu osiągnięcia upojenia lub pożądanego efektu;
  3. Wyraźne zmniejszeni działania alkoholu przy wypijaniu tej samej ilości;
  1. Odstawienie, charakteryzujące się każdym z wymienionych: Charakterystyczny alkoholowy zespół odstawienny (zobacz Kryteria A i B w zestawie kryteriów dla Odstawienia alkoholu)

Kryteria A: zakończenie okresu długotrwałego i intensywnego spożywania alkoholu (lub zmniejszenie wypijanego alkoholu)

Kryteria B: Co najmniej dwa spośród wymienionych objawów rozwijające się w ciągu kilku godzin do kilku dni po zaprzestaniu lub zmniejszeniu spożywania alkoholu: nadmierne pocenie się lub tachykardia, nasilone drżenie rąk, bezsenność, nudności i wymioty, przemijające omamy lub iluzje wzrokowe, czuciowe lub smakowe, pobudzenie psychoruchowe, niepokój, uogólnione napady toniczno-kloniczne (padaczka)

Jeżeli powyższe kryteria. Choć by w jednej trzeciej dotyczą Ciebie. To czas na podjęcie terapii uzależnień u dobrego certyfikowanego terapeuty uzależnień.

Czy jestem alkoholikiem – czy jestem uzależniony Read More »

mechanizm iluzji i zaprzeczeń

Mechanizm iluzji i zaprzeczeń

MECHANIZMY OBRONNE W UZALEŻNIENIU – mechanizm iluzji i zaprzeczeń

Mechanizm iluzji i zaprzeczeń. Co to znaczy?

W miarę wzrostu spożycia alkoholu czy narkotyków człowiek uzależniony przybiera coraz bardziej obronne i konfliktowe postawy. Te systemy obronne zniekształcają obraz rzeczywistości, bądź powodują powstawanie w umyśle uzależnionego różnych myśli i treści nie mających odbicia w faktach.

Jest oczywiste, że mechanizmy obronne działają na szkodę zdrowia osoby uzależnionej. Coraz silniej rozbudowywane, oddzielają człowieka od destrukcyjnych informacji, które mogłyby przeszkadzać w piciu, lub braniu. Człowiek uzależniony,  nie zdaje sobie sprawy ze spustoszeń, które nałóg robi w jego życiu, nie widzi konsekwencji swego picia, czy brania za sprawą tych nieświadomych mechanizmów.

Alkoholik pijąc alkohol ponosi coraz większe straty, obejmujące coraz więcej sfer jego życia.

Nieraz zaniepokojony taką sytuacją postanawia „coś z tym zrobić” i podejmuje próby abstynencji lub ograniczenia picia. Mimo, że sam nieraz uznaje abstynencję jako dobry dla siebie czas, wraca jednak do picia. Często nawet ma poczucie, że robi to jakby wbrew sobie. Żeby to zrozumieć, należy przyjrzeć się temu co dzieje się w psychice osoby uzależnionej, w związku z piciem alkoholu, czy braniem narkotyków.

Psychika człowieka w uproszczeniu to jego emocje (uczucia), myśli i jego „ja” (wiedza o sobie, kim jestem? co jest dla mnie ważne?). We wszystkich tych sferach w miarę regularnego picia, czy brania coraz silniej działają nieświadome mechanizmy tworzące uzależnienie.

Spróbujmy przyjrzeć się tym mechanizmom. Na początek spójrzmy na mechanizm iluzji i zaprzeczeń:

Jest to sposób myślenia zdominowany przez obronę przed treściami zagrażającymi kontynuacji picia lub brania i budowanie wizji życia z alkoholem, czy narkotykami

Mechanizm iluzji i zaprzeczeń czyli różnorodne formy samooszukiwania działają przeważnie w sposób nieuświadamiany przez człowieka uzależnionego, który nie jest w stanie stwierdzić co jest prawdą a co fałszem w sprawie jego picia, brania i konsekwencji. Im bardziej choroba  jest zaawansowana, tym mocniejsza jest obrona przed uświadomieniem sobie faktu uzależnienia.

Gdyby system iluzji i zaprzeczeń nie działał, życie byłoby nie do zniesienia z powodu cierpienia, wstydu i wyrzutów sumienia.

Poniżej, wymieniono poszczególne formy tego mechanizmu. Spróbuj, zobaczyć jak u Ciebie działa mechanizm iluzji i zaprzeczeń:

Zaznacz element mechanizmu iluzji i zaprzeczeń/mechanizmy, z których najczęściej korzystasz czy korzystałaś/korzystałeś. Wpisz przykłady sytuacji, w których je rozpoznajesz:

  • Zaprzeczanie –uporczywe twierdzenie, że nie istnieje problem picia/brania mimo oczywistych strati konsekwencji oraz dowodów, które widoczne są dla otoczenia;Twój przykłada sytuacji, w której zaprzeczałaś/zaprzeczałeś: ……………………………………………………………………………
  • Minimalizowanie/bagatelizowanie – zmniejszanie i pomniejszanie rozmiaru problemu, nie dostrzeganie takim jakim jest. Opisuje się go wtedy: „zdarzyło mi się”, „czasami, trochę …”, „ja tylko piwko/winko wypiłem/wypiłam…”, „tak, ja piję, ale inni piją więcej ode mnie. Ja dużo mniej.”, „cóż to za problem?”, „piję/biorę za swoje”, „nikomu nie robię tym krzywdy”;

Twój przykłada sytuacji, w której minimalizowałaś , – eś/bagatelizowałaś, -eś: ………………………………………………..

  • Obwinianie – czyli zwalnianie się ze swojej odpowiedzialności za zachowanie i działania. „To nie ja, to on, ona lub oni”, piję/biorę/gram, bo żona, bo mąż, bo szef…, bo ustrój…, gdyż, nie mam pracy…, bo mam pracę…, „piję/biorę przez żonę/męża/partnera/partnerkę…”, „w takiej pracy każdy by pił/brał…” „gram bo…”;

Twój przykłada sytuacji, w której obwiniałaś/obwiniałeś: ……………………………………………………………………………

Racjonalizacja to najczęściej używany element mechanizmu Iluzji i Zaprzeczeń przez uzależnionego.

  • Racjonalizacja – budowanie sobie alibi do picia/brania/grania, usprawiedliwianie i wyjaśnianie swoich zachowań typu: „nie wypadało odmówić, bo to była szczególna okazja” oraz przedstawianie złudnychi fikcyjnych wyjaśnień przyczyn napicia się, wzięcia, czy zagrania: „musiałem wypić, bo inaczej bym tego nie załatwił”, „musiałem wziąć, żeby się „obudzić”, „jakoś tak wyszło, że napiłem/napiłam się, wziąłem/wzięłam, zagrałem/zagrałam”;
  • Twój przykłada racjonalizowania: ……………………………………………………………………………………………………………………

intelektualizowanie – służy przede wszystkim, by uniknąć konkretnej i osobistej świadomości własnego problemu. Polega na uogólnianiu, spekulacji intelektualnej, analizie teoretycznej. Przytaczaniu badań, statystyk. Uogólnianie i rozmywanie problemu;

Twój przykłada sytuacji, w której intelektualizowałaś/intelektualizowałeś: ………………………………………………………

  • Odwracanie uwagi – polega głównie na zajmowaniu się innymi nie sobą np.: innymi uczestnikami grupy, sąsiadem, kolegą lub koleżanką z pracy, kimś z rodziny, żoną/mężem, partnerką/partnerem. Polega również na zmianie tematu, unikanie tematów zagrażających piciu/braniu lub dotyczących zachowań związanych z piciem czy braniem;

Twój przykłada sytuacji, w której odwracałaś/odwracałeś uwagę: …………………………………………………………………..

Fantazjowanie – nierealne wyobrażenia na temat picia/brania: „mogę przestać pić/brać, kiedy zechcę”, „jedno piwo mi nie zaszkodzi”;

Twój przykłada sytuacji, w której fantazjowałaś/fantazjowałeś: …………………………………………………………………….

  • Koloryzowanie wspomnień– polega głównie na mówieniu o minionych wydarzeniach z perspektywy samych „korzyści”, „przyjemności” pomijając straty;

Twój przykład koloryzowania wspomnień: …………………………………………………….………………………………………………

  • Marzeniowe planowanie/iluzja – tworzenie naiwnych, nierealistycznych wizji swojej przyszłości w oderwaniu od realnych możliwości oraz poprzestanie na przyjemnych doznaniach towarzyszących tym marzeniom. Nie są one realizowane poprzez działanie. Przykłady marzeniowego planowania są następujące: „moje problemy się rozwiążą, gdy wyjadę do Kanady”, „przestanę pić, gdy się ożenię”;

Twój przykład marzeniowego planowania: ……………………………………………………….………………………………………………

  • Wrogość – wpadanie w złość i irytację, gdy ktoś porusza temat Twoich zachowań związanych z piciem/braniem;

Twój przykłada wrogości: …………………………………………………………………………………………………………………………………

Mechanizm iluzji i zaprzeczeń Read More »

Asertywność warszawa

Asertywność, czyli jak wyrażać siebie

ASERTYWNOŚĆ I ASERTYWNE WYRAŻANIE SIEBIE

ASERTYWNOŚĆ, jak wynika z definicji to oparta na głęboko zakorzenionych wartościach postawa szacunku wobec samego siebie i wobec innych, której wyrazem jest otwarta i bezpośrednia komunikacja oraz dobry kontakt z otoczeniem.

Postawa szacunku wobec siebie wyraża się w uznaniu samego siebie, swojego świata, swoich emocji, potrzeb, przekonań i poglądów. Postawa szacunku wobec innych wyraża się w uznaniu, dostrzeżeniu, zrozumieniu i poszanowaniu uczuć, potrzeb, pragnień i wartości. Codziennym wyrazem postawy szacunku jest życzliwość wobec siebie i wyrozumiałość dla swoich błędów, słabości, niewiedzy, nieumiejętności, przeżywania, braków, deficytów. Codziennym wyrazem postawy szacunku dla innych jest życzliwość i wyrozumiałość dla słabości, niewiedzy, nieumiejętności, formy wyrażania, przeżywania, braków, deficytów. Taka postawa bardzo pomaga w trakcie leczenia odwykowego i także w życiu każdego z nas.

Asertywność to postawa szacunku. Wyraża się w sposobie komunikacji jaki stosujemy w relacji z samym sobą i z innymi.

Komunikacja wyrażająca postawę szacunku charakteryzuje się uważnością i empatycznym słuchaniem, tak aby zrozumieć świat wewnętrznych przeżyć drugiej osoby oraz otwartością na drugiego człowieka po to, aby jak najlepiej go zrozumieć oraz otwartością wobec drugiego człowieka, by dać siebie poznać. Jest to komunikacja zmierzająca do jak najlepszego wzajemnego zrozumienia i wynikającego z niego porozumienia w sytuacjach spornych.

Postawa ASERTYWNA jest postawą stojącą w opozycji do postawy AGRESYWNEJ i ULEGŁEJ. Postawy te różnią się stosunkiem do samego siebie i do innych

Asertywność. Postawa asertywna, w której obecne jest poczucie, że moje uczucia, potrzeby i prawa są tak samo ważne jak innych ludzi. Osoba asertywna jasno wyraża swoje zdanie. Nie boi się wyrażać krytyki. Odmawiać, przy czym robi to w taki sposób aby nikogo nie ranić. Zwraca uwagę na uczucia, potrzeby, prawa innych, ma szacunek do ludzi. Nie manipuluje, nie szantażuje, stara się zrozumieć drugą osobę, sam nie ulega szantażom i manipulacji, wymaga szacunku do siebie.

Uległość. Oznacza postawę, w której osoba stawia interesy innych wyżej niż swoje własne. Unika konfliktów zgadzając się na wszystko dla „świętego spokoju”, obawia się wyrażać własne zdanie, a przez to ma zaniżoną samoocenę.

Agresja to postawa, w której osoba koncentruje się głównie na sobie. Próbuje wywierać presję na otoczeniu, nie liczy się z uczuciami innych, posługuje się manipulacją, szantażem. Stara się podkreślić swoją władzę i narzucać innym swoje zdanie. W przeżywaniu osób agresywnych dominuje irytacja, złość, rozdrażnienie, niepokój, które mogą być zniekształcane i nie wyrażane wprost. Najczęstsze zniekształcenia złości to: obwinianie, sarkazm, przemoc fizyczna, psychiczna, mściwość, karanie, dąsanie się, manipulowanie, szukanie kozła ofiarnego.

Źródłem do przygotowania niniejszego materiału była między innymi książka Aleksandry Hulewskiej: „Asertywność
w ćwiczeniach”, wydawnictwo Samo Sedno.

Asertywność, czyli jak wyrażać siebie Read More »

czy jestem uzależniony

CZY JESTEM UZALEŻNIONY – RADZENIE SOBIE Z MYŚLAMI O PICIU I BRANIU.

Jeżeli odpowiedziałeś sobie na pytanie – czy jestem uzależniony, myślenie o używce, z której do tej pory korzystałeś/-aś jest rzeczą „normalną”. Był to silny nawyk w Twoim życiu, więc potrzebujesz czasu, by go zmienić. Myślenie o używce nie stanowi problemu dopóki nie idą za tym działania zmierzające w kierunku realizacji myśli.

Jest jednym z objawów głodu alkoholowego. Czasami myśli o piciu, braniu, paleniu czy graniu są oczywiste i idą tzw.: „otwartym tekstem” czyli „chce mi się pić, brać, palić, grać”. Jednak nie musi tak być. Mogą przebiegać w bardziej subtelny sposób. Warto pamiętać o tym, że oczywistym jest i niezmiennym fakt, że trudności to element życia. Trudności w relacjach z bliskim, przyjaciółmi współpracownikami. Trudności w radzeniu sobie z emocjami i uczuciami. Każda osoba ma swoje mocne i słabe strony, które ułatwiają lub utrudniają funkcjonowanie w sytuacjach, które niesie życie. W związku z tym trudności i przykre stany emocjonalne z nich wynikające mogą przyczyniać się do myślenia o piciu, braniu, paleniu, graniu.

Jeżeli Twoja odpowiedź na pytanie czy jestem uzależniony była pozytywna. To, oto kilka najczęściej spotykanych sytuacji. Stanów emocjonalnych i sposobów myślenia o uzależnieniu generujących myśli o piciu, braniu, paleniu czy graniu:

  • Pogrążanie się w żalu po stracie używki, jakby była „utraconym rajem” oraz wiązała się tylko z przyjemnymi doświadczeniami. Brakuje w tym urealnienia używki, jako przyczyny wielu, różnych często bardzo poważnych konsekwencji w różnych obszarach życia;
  • Chęć sprawdzenia czy rzeczywiście utraciło się kontrolę. Po odstawieniu używki po jakimś czasie może pojawić się złudna, nadmierna pewność siebie. Pewność podważająca fakt bycia uzależnionym lub wynikająca z nieprzyjęcia tego faktu do swojej świadomości. Doprowadza to czasami do chęci „sprawdzenia” jak to jest naprawdę?. Faktem jest jednak to, że upośledzona kontrola picia, brania, palenia, gania jest jednym z głównych objawów uzależnienia;
  • Kryzys. Jest stresem i wywołuje silne napięcie. W związku z tym nawykowo nałogowe, wyuczone oczekiwanie rozluźnienia/pobudzenia/innego efektu generuje myślenie o używce jako „sposobie” na napięcie/cierpienie/nieprzyjemne uczucia;
  • Poczucie, że trzeźwo funkcjonuje się gorzej. Mierzenie się z życiem na trzeźwo powoduje iluzoryczne myślenie, że pojawiają się „nowe” problemy . Na przykład.: „od kiedy przestałem pić/brać/palić/grać łatwo wpadam w złość”, „nie potrafię bawić się/pracować/tworzyć bez alkoholu/narkotyków/grania”. Tak naprawdę wspomniane trudności były nimi już wcześniej. Może być też tak, że trudnościami, tak naprawdę nie są. Wymagają pracy, zmian, nowych sposobów w działaniu, wysiłku czego może się nie chcieć;
  • Brak wiary we własne siły czyli wątpliwości co do możliwości odnoszenia sukcesów i skutecznego utrzymywania abstynencji;

Sposoby, by poradzić sobie z myślami o piciu alkoholu, braniu/paleniu narkotyków czy graniu w gry hazardowe:

Rzuć wyzwanie swojej myśli.

Rzeczywiście potrzebujesz się napić/wziąć/zagrać? Czy naprawdę bez alkoholu/narkotyków/grania nie będziesz czuł przyjemności? Czy jestem uzależniony ? Aby na pewno, kolejne wypicie rzeczywiście jest mi potrzebne?

Odwracaj uwagę:

myśl o rzeczach lub osobach nie związanych z uzależnieniem;

Myśl pozytywnie o sobie,

o swoich dotychczasowych osiągnięciach;

Użyj techniki odkładania decyzji:

powiedz sobie, że za godzinę czy za pół, ale jeszcze nie teraz. Posłuż się wyobraźnią, żeby przetrzymać największe nasilenie pragnienia picia/brania/palenia/grania;

Zmień sytuację/wprowadź ruch lub inne działanie:

proste sposoby naprawdę mogą być skuteczne np.: zrób ręczne pranie, posprzątaj, załatw zaległą sprawę, przeczytaj fragment książki;

Zadzwoń do kogoś i porozmawiaj o tym co się z Tobą dzieje.

Moje inne sposoby radzenia sobie:

!1…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

2…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

3…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

4…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Ważną metodą radzenia sobie z myśleniem o piciu lub braniu jest przypominanie sobie korzyści związanych z utrzymywaniem abstynencji. iEwentualnie prxzypomnienie konsekwencji picia/brania/grania/palenia.

W związku z tym zrób listę doświadczeń, o których chciałabyś/chciałbyś pamiętać a potem przenieś je na kartkę, którą mogłabyś/mógłbyś nosić w kieszeni. Czytaj ją, gdy zaczynasz myśleć o alkoholu/narkotykach/graniu.

Korzyści wynikające z abstynencji:
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Najtrudniejsze doświadczenia i konsekwencje picia/brania/palenia:
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

CZY JESTEM UZALEŻNIONY – RADZENIE SOBIE Z MYŚLAMI O PICIU I BRANIU. Read More »

zalecenia dla trzeźwiejących w Warszawie

ZALECENIA DLA TRZEŹWIEJĄCYCH.

Zalecenia dla trzeźwiejących osób uzależnionych to podstawa, aby móc skutecznie się leczyć ze specyficznej choroby, jaką jest uzależnienie. Zachęcamy Was do stworzenia sobie ku temu warunków i przestrzegania ważnych zaleceń.

Przestrzeganie zaleceń ma Wam pomóc w tym, by najdogodniejsze warunki do trzeźwienia sobie stworzyć.

Oto proponowana lista: zalecenia dla osób trzeźwiejących:

  • Zadbaj o to, aby w domu nie było żadnego alkoholu/narkotyków, akcesoriów związanych z piciem/braniem, przedmiotów, które silnie kojarzą Ci się z piciem/braniem;
  • Zadbaj o to, by Twój dom był strefą wolną od alkoholu/narkotyków.
  • W związku z tym poinformuj potencjalnych gości, by nie przynosili alkoholu/narkotyków do Twojego domu;
  • Unikaj miejsc, w których kiedyś piłeś/brałeś lub zmień te miejsca np.: przemebluj, przemaluj pokój, w którym kiedyś piłeś/brałeś;
  • Zweryfikuj relacje i zrezygnuj z kontaktów z osobami, z którymi kiedyś piłeś/brałeś;
  • Unikaj chodzenia do restauracji, lokali, kawiarń, pubów, ogródków piwnych i innych miejsc, w których podawany jest alkohol;

Unikaj przebywania w miejscach, w których piją inni;

  • Jeżeli jest taka możliwość zrezygnuj ze spotkań towarzyskich, na których podaje się alkohol/narkotyki. Nawet jeżeli są to uroczystości rodzinne. Pamiętaj, że większość uroczystości ma część, na której się nie pije – na nią możesz pójść;
  • Unikaj robienia zakupów w sklepach, w których sprzedawany jest alkohol, a zwłaszcza tych, w których najczęściej go kupowałeś;
  • Usuń z telefonu kontakty do handlarzy narkotyków, usuń kontakty zapisane w innych miejscach niż telefon;
  • Chroń siebie przed przyjmowaniem i dawaniem prezentów alkoholowych, braniem udziału w składkach na alkohol, chodzeniem i kupowaniem komuś alkoholu, polewaniem innym;

Zadbaj o to, żeby każdego dnia być najedzonym i nawodnionym;

Zrezygnuj z kontaktów z osobami będącymi pod wpływem alkoholu/narkotyków;

Unikaj kontaktu wzrokowego i węchowego z alkoholem/narkotykami;

Pamiętaj, że przyjmowanie na własną rękę czyli bez konsultacji z lekarzem psychiatrą i bez lekarskich zaleceń innych substancji zmieniających świadomość typu: leki nasenne, uspakajające, psychotropowe jest formą odurzania się i może stanowić zamiennik picia/brania. Przyjmowanie narkotyków w miejsce picia stanowi oczywistą wymianę jednej substancji na inną czy inne;

Pamiętaj także, że spora grupa produktów spożywczych (w tym słodyczy!) lekarstw zawiera alkohol. Chroń siebie, sprawdzaj skład lub pytaj o niego, tak by zadbać o siebie. Bywa, że smak i zapach alkoholu stanowią silny wyzwalacz chęci napicia się;

Unikaj rozmów towarzyskich na tematy związane z alkoholem czy narkotykami;

Pamiętaj o tym, że picie „bezalkoholowego” piwa czy szampana zagraża Twojej trzeźwości. Narażasz się w ten sposób na kontakt z silnymi wyzwalaczami;

Nie sztuką jest być abstynentem, sztuką jest trzeźwieć – czyli zmieniać siebie, swoje życie – na lepsze, pełniejsze i szczęśliwsze. Nawet kosztem cierpienia związanego z wprowadzaniem nowych reguł zgodnych z zaleceniami dla trzeźwiejących alkoholików i narkomanów.

leczenie uzależnień warszawa

ZALECENIA DLA TRZEŹWIEJĄCYCH. Read More »

leczenie uzależnienia warszawa

Leczenie uzależnienia a mózg

LECZENIE UZALEŻNIENIA A BIOCHEMIA MÓZGU

Rozwój nauki pozwala na coraz lepsze poznanie uzależnień, a tym samym procesu powrotu do zdrowia i leczenie uzależnienia.

Od kilku lat, osobom rozpoczynającym leczenie uzależnienia, zaczęto zwracać uwagę na zależność między procesem zdrowienia, a zmianami w biochemii mózgu. Jest to czynnik znacząco wpływający na samopoczucie osób uzależnionych wracających do zdrowia.

Substancje psychoaktywne wchodzą w reakcje z neuroprzekaźnikami

Substancje psychoaktywne. Alkohol,narkotyki, leki jak również obsesyjne, kompulsywne zachowania obecne np.: w hazardzie, pracoholizmie ogólnie mówiąc rozregulowują biochemię mózgu.Jak to się dzieje? substancje wchodzą w reakcję z neuroprzekaźnikami i zaburzają ich działanie, a kompulsywne zachowania pobudzając biochemię mózgu powodując znaczną nadprodukcję neuroprzekaźników.

Co w związku z tym się dalej dzieje? Organizm w swój naturalny sposób dąży do wewnętrznej równowagi. Czyli w czynnym uzależnieniu ciągle i stale próbuje przyzwyczaić się do nowego stanu oraz dostosować odpowiednią ilość neuroprzekaźników. Docelowo doprowadza to do całkowitego rozregulowania biochemicznego, które jest tym poważniejsze im dłuższe jest czynne uzależnienie. W konsekwencji mogą wystąpić różnego rodzaju powikłania lub współwystępujące schorzenia.


Co się dzieje gdy rozpoczynasz leczenie uzależnienia. Co się dzieje, po odstawieniu alkoholu, narkotyków, leków, hazardu, pracy czy innych zachowań kompulsywnych?

Przede wszystkim istotny jest fakt, że w ciągu mniej więcej pierwszych czterech miesięcy po zaprzestaniu picia, w mózgu zachodzą zmiany biochemiczne. Zmiany, mające wpływ na myślenie, koncentrację, czucie, samopoczucie i zachowanie osoby uzależnionej. Początkowo wyraźnie spada ilość neuroprzekaźników poniżej normalnego poziomu. W związku z tym osoby uzależnione mają wyraźnie obniżony nastrój – stany depresyjne, brak energii, wewnętrzny niepokój lub stan ciągłej irytacji.

Długoterminowa współpraca z osobami uzależnionymi, rozpoczynającymi leczenie uzależnienia i powracającymi do zdrowia zaowocowała wyodrębnieniem 5 FAZ ZDROWIENIA, które są następujące:

I. FAZA TRZEŹWIENIA: ODWROTUOd dnia 0 do 15 dniPoziom neuroprzekaźników gwałtownie spada po odstawieniu picia, brania, grania. W związku z tym mogą występować bardzo nieprzyjemne objawy: zespół abstynencyjny, depresja, huśtawka nastrojów, zaburzenia snu i inne kłopoty zdrowotne. Cierpienie w tej fazie wynika z tego, że odstawia się picie, branie, granie na siłę, a brakuje jeszcze konstruktywnych sposobów radzenia.
II. FAZA TRZEŹWIENIA: MIESIĄCA MIODOWEGOd 16 do 45 dniPo zakończeniu fazy odwrotu mózg powraca do wytwarzania neuroprzekaźników ze zdwojoną mocą (jakby chciał nadrobić zaległości). Wtedy odczuwana jest ulga po minionych mękach, pojawia się poczucie, że jest dobrze, pojawia się energia, optymizm. Częste są stany euforyczne. Zwykle wtedy występuje nadmiernie angażowanie się w pracę, nabieranie zbyt dużej pewności siebie, ale także popadanie w nudę, bo świat zewnętrzny nie podziela przeżywanej ekscytacji i „nie dotrzymuje” w tym kroku. Ważne jes na tym etapie przestrzeganie zaleceń dla trzeźwiejących osób
III. FAZA TRZEŹWIENIA:
MURU
0d 46 do 120 dniPo fazie miesiąca miodowego mózg stara się przywrócić produkcję neuroprzekaźników do właściwego poziomu, co odczuwane bywa jako ich spadek. Ponownie pojawia się depresja, apatia, spadek energii, ale wynika to już z innych czynników niż w fazie odwrotu. Życie bywa wtedy zdezorganizowane, kłopotliwe, wyraźniej odczuwana jest samotność, obniża się nastrój, pojawia się niechęć do podejmowania czynności, które dotychczas sprawiały przyjemność. Jest to najtrudniejszy okres trzeźwienia, w którym szczególnie warto o siebie dbać. Warto też pamiętać, że okres ten minie, jeżeli tylko abstynencja będzie utrzymana. Naucz się radzenia z myślami o piciu i ćpaniu
IV. FAZA TRZEŹWIENIA: PRZYSTOSOWANIA0d 121 do 180 dniW fazie przystosowania stabilizują się neuroprzekaźniki. Powraca spokój, wiara w siebie i swoje możliwości. Jest to dobry czas na wytyczanie sobie konkretnych celów. Jedyna trudność, jaka może się pojawić w tej fazie to trudność w kontaktach międzyludzkich. Wynika to najczęściej z braku zdolności otoczenia do przyjęcia wielu pozytywnych zmian, jakie wynikają z trzeźwienia. Bliscy jakby nie nadążali za tym procesem.
V. FAZA TRZEŹWIENIA: ROZWIĄZAŃ0d 180 do 360 dniFaza rozwiązań to faza dalszego rozwoju intelektualnego, fizycznego i duchowego. Odzyskiwanie dawnych pasji, zainteresowań lub pozyskiwanie nowych, odbudowywanie relacji i nawiązywanie nowych. Trzeźwienie umacnia się poprzez korzystanie z pomocy innych osób. Stabilizuje się sytuacja rodzinna, osobista, zawodowa. Praktykuje się nowe umiejętnoś

Leczenie uzależnienia a mózg Read More »